Kammerkórinn Huldur heldur stórtónleika í Akureyrarkirkju, föstudaginn 15. maí, í tilefni af útgáfu fyrstu hljómplötu kórsins ‘Í fossgljúfri’. Á plötunni má heyra gutl og gjálfur; glamm, sull, skvamp og skvaldur; allan hafsins brimgný og byljanda; drunur, dunur og dynki; en þó, til mótvægis, ljúfan lækjarniðinn, lindarsuð, logn og ljósar sumarnætur. Efni kórverkanna er hinn draumkenndi íslenski sagnaheimur; þjóðsögur, þjóðvísur, þulur og forn kvæði. Tónlistin er að mestu glæný, þ.e. kórverk samin sérstaklega fyrir plötuna, en inn á milli leynast kórperlur sem hafa fallið milli stafs og hurðar hljóðritunar í áraraðir. Platan hefur verið tvö ár í bígerð og var unnin að hluta með styrk frá Tónlistarsjóði og upptökusjóði STEFs. Platan var tekin upp í Laugarneskirkju, í Reykjavík, af Þorgrími Þorsteinssyni sem annaðist einnig hljómblöndun og hljómjöfnun tónlistarinnar. Hátt í fimmtíu söngvarar komu að verkefninu. Eitt einstakt við þessa plötu er að um helmingur verkanna á henni eru eftir ung og upprennandi tónskáld innan kórsins, og er kórinn að því leyti eins og bílskúrsband.
Tónleikarnir eru hluti tónleikaferðar sem kórinn ætlar í dagana 14. – 17. maí. Kórinn mun koma við í Stykkishólmi og syngja í Vatnasafninu á uppstigningardag, á Akureyri 15. maí og loks í Borgarneskirkju sunnudaginn 17. maí. Upplýsingar um viðburðina alla má finna á facebook-síðu kórsins.
Kammerkórinn Huldur var stofnaður af Hreiðari Inga Þorsteinssyni haustið 2021. Á skammri ævi hefur kórinn haldið fjölda tónleika, að jafnaði ferna á ári, og frumflutt hátt í fimmtíu ný íslensk kórverk. Hann hefur einnig verið dýrmætur vettvangur fyrir ungt fólk til að spreyta sig á tónsmíðum, ljóðagerð, einsöng og kórstjórn. Huldur hefur komið fram á ýmsum hátíðum: Unglist, Hátíðni á Borðeyri, kammertónlistarhátíðinni Seiglu, Óperudögum, Sönghátíð í Hafnarborg, Myrkum músíkdögum og Ungkórahátíð Evrópu (EJCF) sem haldin er annað hvert ár í Basel. Kórinn hefur einnig unnið með Sinfóníuhljómsveit Íslands og stigið á kórpalla með Graduale Nobili, Ægisif, Kór Hallgrímskirkju, Dómkórnum og svo vitaskuld Kór Menntaskólans við Hamrahlíð.
En þetta nafn, hvað á það að þýða? Huldurin er kynjavera úr íslenskri þjóðtrú sem dvelur í fossum, lækjum eða jafnvel á hafsbotni og merkir nafnið ‘hin hulda’. Vætturin er mönnum frekar til meins en gagns. Ein slík frásögn finnst í þjóðsagnasafni Ólafs Davíðssonar. Þar eru munnmæli frá Rangárvallasýslu að menn tryðu að vættur, huldurin, byggi bak við fossa. Móðir sögumanns trúði því að huldur tæki menn sem væru úti seint á kvöldin við fossinn í Tjörvastaðalæk sem rennur í Ytri-Rangá. Sama trú á huldir í fossum var á Seljalandsfossi og austur í Skaftafellssýslu. Eflaust fannst þessi þjóðtrú víðar um land enda hefur vætturin verið yrkisefni margra íslenskra skálda í gegnum tíðina. Þar má nefna tvö ljóð sem koma fyrir á disknum, þ.e. ‘Huldur’ eftir Grím Thomsen og ‘Bláir eru dalir þínir’ eftir Hannes Pétursson. Hjá Grími dvelur hún djúpt í hafi og knýr öldur fram með langspili, fiðlu og söng. Í ljóði Hannesar um dalina bláu má hins vegar finna huldina í fossgljúfrinu líkt og í þjóðtrúnni. Þar greypir hún sólarljósið sjálft í vatnsdropa fossins – „saumar sólargull í silfurfestar vatnsdropanna“.
