Starfsfólki á Kristnesi sem býr í starfsmannaíbúðum þar verður sagt upp leigunni í næstu viku vegna myglu sem greindist í húsinu. Anna Lizzy Wichmann, hjúkrunarfræðingur á Kristnesi segir þetta vera enn eitt högg fyrir Kristnesspítalann og heilbrigðisþjónustu á landsbyggðinni.
„Þar sem meirihluti þeirra sem búa í íbúðunum vinnur á Kristnesi mun þetta hafa áhrif á starfsemina og mönnunina þar. Ég segi þetta ekki bara sem einstaklingur, heldur sem hluti af hópi heilbrigðisstarfsfólks sem hefur unnið við aðstæður sem hefðu aldrei átt að fá að þróast svona langt. Það er mikið talað um mikilvægi heilbrigðisstarfsfólks. Við fáum klapp og falleg orð og erum sögð ómissandi fyrir kerfið. En veruleikinn sem blasir við okkur daglega segir allt aðra sögu,“ segir Anna við Kaffið.is.
Kristnesspítali hefur verið mikið í umræðunni undanfarið vegna ástands húsnæðis og mönnunarerfiðleika. Anna segir að starfsfólk hafi tekið eftir umræðunni og fengið mikinn stuðning og falleg orð frá samfélaginu. Það þýði mikið fyrir starfsfólkið og haldi því að einhverju leyti gangandi en þrátt fyrir það sé ástandið enn alvarlegt.
„Húsin á Kristnesi eru í virkilega slæmu ástandi. Það er ekki tilviljun. Það er afleiðing margra ára skorts á viðhaldi og ákvarðana um að fresta því sem hefði þurft að gera fyrir löngu síðan. Afleiðingarnar eru augljósar, en það sem er alvarlegra er að þær hafa verið þolaðar. Þetta snýst ekki bara um starfsfólkið sem vinnur þarna. Þetta snýst um þjónustu sem samfélagið á Norðurlandi treystir á. Þjónustan sem hægt er að veita í þessum aðstæðum er takmörkuð og eiginlega til háborinnar skammar. Það lak í gegnum þakið í þrjú ár áður en eitthvað var gert, lagnirnar eru gamlar, án þess að hafa fengið viðeigandi viðhald og þekktur raki vegna sprunginnar lagnar var bara látinn vera. Þetta eru bara nokkur dæmi. Hvernig er hægt að bjóða þjóðinni upp á þetta?“ segir Anna.
„Það sem gerir stöðuna enn alvarlegri er að hér er ekki um hvaða húsnæði sem er að ræða. Kristnes er sögulegur staður sem gegnt hefur mikilvægu hlutverki í heilbrigðisþjónustu landsins um áratuga skeið. Starfsfólk bjó á staðnum og samfélagið í kring lagði sitt af mörkum við uppbygginguna. Byggingarnar á svæðinu eru hluti af sögu Íslands. Það er því ekki aðeins verið að láta viðhald á húsnæði sitja á hakanum, heldur er verið að láta stað sem tilheyrir sameiginlegri sögu þjóðarinnar grotna niður. Það eitt og sér er alvarlegt mál.“
Anna segir að það sé erfitt að sjá stöðuna öðruvísi en skýra vanvirðingu, bæði gagnvart heilbrigðisstarfsfólki og samfélaginu á landsbyggðinni.
„Ég vinn við þessar aðstæður og horfi upp á þessa frábæra þjónustu hverfa. Ég stend nú frammi fyrir því að missa einnig húsnæði tengt starfinu. Ég er hjúkrunarfræðingur. Ég er einstæð móðir. Ég er að vinna gríðarlega mikilvæga vinnu í aðstæðum sem eru óboðlegar. En launin duga einfaldlega ekki. Þegar fólk með háskólamenntun í lykilstörfum þarf að sætta sig við aðstæður sem það myndi annars hafna, einfaldlega vegna þess að það hefur ekki efni á öðru, þá er eitthvað verulega að.“
„Heilbrigðisþjónusta á landsbyggðinni byggir á því að til staðar sé fagfólk sem getur starfað við ásættanlegar aðstæður og lifað af laununum sínum. Þegar sú forsenda er ekki til staðar, þá fer kerfið að gefa eftir. Þetta er ekkert annað en gríðarleg vanvirðing gagnvart heilbrigðisstarfsfólki og í raun samfélaginu öllu.
Ég vil taka það skýrt fram að ég tel ábyrgðina liggja hjá ríkinu, en ekki hjá sjúkrahúsinu sjálfu. Heilbrigðiskerfið hefur verið vanrækt í mörg ár, bæði í heild sinni og sérstaklega á landsbyggðinni. Ástandið er grafalvarlegt og það verður að bregðast við. Ekki seinna en í gær.“
Sjúkrahúsið á Akureyri auglýsti í gær eftir leiguhúsnæði fyrir starfsfólk:
