Kæru frambjóðendur.
Þegar ég var lítil og var að alast upp í Byggðaveginum á sjöunda áratug síðustu aldar voru moldartímar á Akureyri. Bærinn var í örum vexti, allstaðar var verið að byggja og ekki var búið að malbika allar götur eða tyrfa lóðir. Eðlilega var mikið um moldrok og hvíti þvotturinn sem hékk á snúrum bæjarbúa bar þess oft merki. Miklu meira var auðvitað um það en núna að menn byggðu húsin sín sjálfir að mestu og unnu margir við það í öllum frístundum. Oft fluttu fjölskyldur inn í húsin hálfkláruð,- sem þótti ekki tiltökumál. Svo liðu árin.
Við tóku áratugir af grónum görðum og fullbyggðum húsum í gömlum og virðulegum hverfum en nýbyggingarnar héldu áfram að rísa í útjöðrum bæjarlandsins og til urðu ný hverfi. Sem betur fer. Færri og færri byggðu sjálfir en verktakafyrirtækin tóku að mestu leyti við húsbyggingum. Og enn liðu árin.
Undanfarin ár höfum við Akureyringar fengið okkar skerf af hugmyndafræðinni um þéttingu byggðar,- enda virðist skortur á landrými vera að standa vexti bæjarins fyrir þrifum. Og enginn vill lítinn bæ, nei smáborg á það að vera eða að minnsta kosti stærra og meira en það sem fyrir er. Smáborgir á Íslandi eru kannski ekki stórar borgir á erlendan mælikvarða en sé passað upp á að innviðir og þjónusta vaxi í takti við fjölgun íbúa þá getur hugmyndin líklega verið til góðs. Ef vandað er til verka.
Nú eru það verktakar sem hagnast á því að byggja reiti sem þeir kaupa, oft í grónum hverfum. Þeir byggja stærri hús og á fleiri hæðum en áður tíðkaðist og það er rífandi gangur í þessu öllu saman. Grænu svæðunum fækkar, tré eru rifin upp og hverfa og moldartímarnir eru komnir aftur og margfalt á við það sem var í minni æsku. Tækin sem notuð eru við byggingarvinnu eru miklu stærri og kröftugri og vírgirðingar sem reistar eru utan um byggingarsvæði eru með þeim ósköpum gerðar að moldarryk og sandur eiga bara ósköp greiða leið í gegnum þær. Auk þess gerum við aðrar og meiri kröfur um hálkuvarnir sem hefur í för með sér ógrynnin öll af leirblönduðum sandi og salti sem bætast í súpuna sem fýkur um bæinn, inn um glugga og ofan í lungu bæjarbúa. Án þess að ég ætli að blanda mér í umræðu um nagladekk, tjöru og salt þá bara horfi ég á drulluna sem kemur af nýbyggðingarsvæðum fjúka um mitt hverfi og það út af fyrir sig er nóg til að raungera þessa nýju moldartíma. Mengunarmælar bæjarins koma í veg fyrir að hægt sé að efast um staðreyndirnar og ef einhver efast enn ,má skoða snjóruðninga bæjarins og velta fyrir sér hversu mikið af þeim er snjór. Og enn líður tíminn.
Framkvæmdaraðilar virðast mega skilja eftir sig slóð af mold og drullu á götum, keyra efnishlöss án hlera á bílum, keyra yfir umferðareyjar og meðfram gangstéttum, skilja eftir sig sár á grónu landi og tré sem eru rifin upp með rótum. Það er eins og enginn viti hver á að hafa eftirlit með verktökum og bæjarfélagið sem skilar annars svona góðu fjárhagsbúi kemst upp með að fresta því að klára sinn hluta, gera gangstéttir, gangbrautir, gróðursetja, tyrfa og annað sem tilheyrir því að græða upp hverfin að nýju. Það er kannski ekki mikill peningagróði af því að tryggja mannvænlegt, hreint og gott umhverfi fyrir alla íbúa, í bæði gömlum og nýjum hverfum, en hlýtur að skila sér margfalt í almennri sátt og betri líðan.
Á jákvæðum nótum þá finnst mér vera minna af sorpi sem kemur undan snjó í ár,- færri dósir, minna af glerbrotum en hvort það er rétt tilfinning kemur kannski í ljós á stóra plokkdeginum.
Kannski má þakka það því að um bæinn fer lítill pallbíll á vegum Akureyrarbæjar. Þar um borð er maður sem vindur sér út þar sem þörf er á og týnir saman rusl og dót sem fólk „missir“ niður og sem annars fyki um bæinn. Meira að segja á helgidögum. Þetta finnst mér vera mikið manndómsmerki og ekki síðra merki um borgarbrag en flugbrautir og hótel.
Að lokum hvet ég ykkur öll góðu frambjóðendur, til að leggja ríka áherslu á umhverfismál bæjarins og tryggja okkur þannig mengunarlítið og gróðursælt umhverfi. Ennfremur hvet ég öll til að taka sunnudagsrúntinn um nýja vegarspottann vestan og ofan við Krossanes og skoða haugana sem leyfilegt er að sanka að sér innan bæjarmarkanna . Allir hafa gott af því að sjá það með eigin augum og taka afstöðu til þess.
Með óskum um skemmtilegar kosningar
Inga Dagný Eydal
