Hin landskunna hljómsveit Greifarnir er að leggja af stað í hljómsveitarferðalag sem hefur verið nefnt „Síðasta Sveitaballið!“ Greifarnir munu fara vítt um landið og spila á þekktum sveitaballsstöðum og byrjar ferðalagið hér á Norðurlandi, í Freyvangi, þann 5.júní. Í tilefni tónleikanna sló Kaffið á þráðinn hjá Kristjáni Viðari Haraldssyni, Vidda, sem hefur séð um söng og hljómborðsleik frá stofnun hljómsveitarinnar.
Viddi segir það enga tilviljun að ferðalagið hefjist fyrir norðan enda séu fjórir upprunalegu meðlimir hljómsveitarinn allir frá Húsavík. Þó verður Jón Ingi, bassaleikari, frá vegna meiðsla, að minnsta kosti fyrst um sinn. Félagarnir mun ekki einungis spila í Freyvangi heldur verður einnig blásið til sveitaballs í Skúlagarði í Kelduhverfi þann 6. júní.
„Freyvangur er staður sem á sér ákveðinn stað í hjartanu okkar. Þetta er einn af fyrstu stöðunum sem við spiluðum á þegar við byrjuðum 1986-87. Þetta er algjörlega frábært hús,“ segir Viddi og bætir við að bæði húsin, Freyvangur og Skúlagarður, hafi mikla sál.
Söknuður eftir ekta sveitaböllum
Aðspurður hvort norðlenskir ballgestir séu eitthvað frábrugðnir öðrum segir Viddi stemninguna fyrst og fremst snúast um rétt hugarfar og að fólk mæti til að skemmta sér og syngja með. Viðstaddir munu eiga von á ekta íslensku sveitaballi undir miðnætursólinni þar sem gleði, dans og vinátta verða í fyrirrúmi.
Hvað varðar sveitaböllin sjálf þá segir Viddi að það sé þeirra tilfinning og kannski það sem þeir séu að veðja á, er að það sé bara hreinlega þörf fyrir slík böll. Að það sé ákveðinn söknuður að þau hafi ekki verið í boði undanfarið. Hann vonast til að sjá unga fólkið flykkjast á gólfið í bland við þau eldri. Á upphafsárum Greifanna hafi einmitt verið einkennandi hversu vel tókst að sameina ólíkar kynslóðir á gólfinu, nokkuð sem Viddi segir að sé bæði fallegt og eftirsóknarvert að endurvekja.
Mikið vatn hefur runnið til sjávar síðan Greifarnir unnu Músíktilraunir árið 1986. Þá segir Viddi að þeir hafi verið algjörir græningjar sem hafi ætlað að semja á ensku og sigra heiminn. Þeir hafi síðan áttað sig á því að líklegra væri vænlegra væri að einbeita sér að Íslandi. Í dag segir hann Greifana mun reynslumeiri en góði andinn í hópnum bara aukist milli ára.
„Við tölum jafnvel miklu meira um Greifafjölskylduna heldur en Greifahljómsveitina okkar á milli í dag,“ segir Viddi og segist stoltur af því hversu sjaldgæft það sé í íslenskri poppsögu að fjórir upprunalegir meðlimir haldi enn hópinn og skemmti sér svona vel saman. Á efnisskránni verður góð blanda af lögum þó kemst hljómsveitin líklega seint upp með það að sleppa því að spila 39 og 40 ára gömlu stórsmellina, Frystikistulagið eða Útihátíð sem eru löngu orðin ódauðleg.
Þegar reykurinn tæmdi Stapann
Á löngum ferli safnast óneitanlega margar góðar sögur. Viddi deildi með okkur einni slíkri sögu af balli í Stapanum í Njarðvík sem átti sér stað mjög snemma á ferlinum þegar þeir voru í sjónvarpsþáttum á RÚV og sáu þar notast við áhugaverðan reyk…..
„Á þessum tíma voru ekki komnar neinar reykvélar en þeir voru með eitthvað duft sem þeir kveiktu í og það kom svona reykur og þetta fannst okkur rosalega flott. Við vorum með umboðsmann þarna og við báðum hann um að finna út úr því hvernig við gætum fengið svona reyk. Hann komst að því að í Skátabúðinni, sem þá var, væri hægt að kaupa þetta duft sem að myndaði þennan reyk og hann fór og fékk það hlutverk að fara og kaupa þetta. Þegar hann kemur til baka þá er hann með risastóran poka fullan af dufti og við sögðum „vó, var ekkert hægt að fá minna?“ Nei, sagði hann en þeir sögðu mér í Skátabúðinni að þetta væri nóg til að fylla Wembley. Við töldum því að þetta myndi duga okkur allt árið, jafnvel næstu tvö-þrjú árin.“
Efir að duftið var komið í hendur fóru Greifarnir að spila í Stapanum í Njarðvík, sem nú er hluti af Hljómahöllinni, og ákváðu að prufa töfraduftið þar. Hugmyndin var sú að bílstjóri þeirra myndi kveikja í duftinu þegar það væri um það bil hálftími eftir af tónleikunum. Hann fékk þá fægiskóflu, eldspýtu og duftið til þess að framkalla reykinn en ekki fór allt eftir áætlun.
„Hann setti smá duft á fægiskófluna og þegar það var hálftími eftir af gigginu þá kveikir hann í duftinu. En honum finnst koma eitthvað lítið út úr því.
Svo hann náttúrulega tekur pokann, sem er býsna þungur, og ætlar að setja örlítið meira. Nema hann missir pokann beint ofan á eldinn og allt efnið sem að átti að vera nóg til að fylla Wembley fuðrar upp á þrjátíu sekúndum. Það byrjar að mynda svona vegg af reyk aftast. Þetta var mjög djúpt sviðið í Stapanum og það byrjar að mynda svona reyk sem færist svona hægt og rólega yfir, og hljómsveitarmeðlimir byrja að hverfa einn af öðrum. Reykurinn var svo þéttur að þú sást ekki hendurnar á þér þegar þú varst kominn inn í hann. Fyrst hvarf trommuleikarinn og svo hurfu við einn af öðrum. Akkúrat þegar þetta gerist þá erum við að spila lag sem heitir Nótt og það er rólegt lag og það segir í laginu “finnst þér allt vonlaust, horfið í reyk?“
Þá náttúrulega brast hljómsveitin í hlátur miðað við að við vorum að hverfa. Ekki nóg með það, heldur þá fyllist Stapinn allur af reyk og það þurfti að reykræsta, það þurfti að opna allt saman út og það þurfti að hringja í slökkviliðið að segja þeim að væri ekki kviknað í.“
Viddi heldur áfram og segir frá því sem hann man alltaf eftir: „Ég var að spila á hljómborðið þarna alveg fremst á sviðinu, þegar ég var horfinn, og ég man að ég heyrði í einhverjum sem var dálítið mikið ölvaður rétt fyrir framan sviðið segja þvoglumæltur „hvar, hvar er eiginlega hljómsveitin?“ Sem að náttúrulega olli því að maður fór bara að hlæja enn meira.
Að lokum segist Viddi þá félaga í Greifunum spennta fyrir tónleikunum á Norðurlandi og að hann telji að góð stemning verði þar, að minnsta kosti telur hann það líklegt af miðasölunni að dæma.
Spurning er hvort að fleiri jafn skemmtilegar sögur og Viddi rifjar upp muni eiga sér stað á tónleikaferðlaginu þeirra núna tæpum fjögurtíu árum seinna en sveitaballatúr Greifanna hefst þann 5.júní þegar þeir spila í Freyvangi og síðan í Skúlagarði þann 6. júní . Miðasala fer fram á Tix.is en einnig verður hægt að fá miða við hurð.
